Toevertrouwen

De meditatieve nembutsu beoefenen is eenvoudig. Zing, spreek of denk zo vaak je kunt ‘Namu Amida Butsu’, of ‘namu-amida-bu’ of ‘namandabu’ (verkort) of een Nederlandse variant, ‘Dank zij Amida Boeddha’. Dat is alles.

De kracht van recitatie als vorm van concentratie is groot! Je hoeft er geen bijzondere houding voor aan te nemen of er speciaal tijd voor in te ruimen. Het kan op ieder moment in de praktijk worden gebracht, ook terwijl je andere dingen doet.

De kern van de zaak is: toevertrouwen, leren je te laten drijven op de stroom van het andere dat in diepste zin al hetgeen uitmaakt waaruit jouw leven bestaat. Alles wat je bent, dank je aan de kracht van de compassie van anderen en in het bijzonder die van Amida Boeddha.

In termen van Zen is de nembutsu als oefening niets anders dan een traditionele koan. De ontdekking van toevertrouwen, de ontdekking van de compassie van Amida Boeddha (in afbeeldingen meestal vergezeld door twee bodhisattva’s onder wie altijd Kanzeon, de bodhisattva van het mededogen) – het was voor mij het begin van de ervaring van een bijzondere chemie tussen zazen en nembutsu.

Ronddwalende gedachten
Los van Zen kan de meditatieve nembutsu eveneens een uitstekende aanvulling zijn voor een op zichzelf staande mindfulnesspraktijk. Mindfulness leert je je ronddwalende gedachten tot rust te brengen en, als het goed is, geleidelijk steeds verder een subtiliteit van je waarneming te ontwikkelen die je in staat stelt in aandacht te leven voor wat zich hier en nu voordoet.

Dit is een mooie ondergrond voor boeddhistische beoefening. De meditatieve nembutsu is een eenvoudige ingang tot het boeddhisme, met een minimum aan leerstellige ballast.

Ter inspiratie hierbij een link een filmpje op Youtube, waarin een Japanse boeddhist drie manieren toont waarop je de nembutsu kunt reciteren:

Klik hier

Er bestaan vele andere Youtube-filmpjes en geluidsopnames van de nembutsu.

Er zijn andere vormen van meditatie in de Reine Land-traditie, maar daarvoor moet je teruggaan naar het oude China. Omdat meditatie volgens Shinran een vorm van zelfkracht was, zijn deze oudere meditatievormen op de achtergrond geraakt binnen het Shinboeddhisme, dat in het Westen van het relatief onbekende Reine Land boeddhisme de meest ‘bekende’ vorm is.

Wat mij betreft gaat ‘amidazen’ niet over het samevoegen van verschillende scholen, of over het stichten van weer een nieuwe school, maar over het pragmatisch exploreren van hetgeen de Reine Land-traditie te bieden heeft in aanvulling op de zenbeoefening en vice versa.

< Terug | Verder >

%d bloggers liken dit: