Zij is altijd soms eenzijdig

Mijn reactie op de recensie door Dick Verstegen in het Boeddhistisch Dagblad van het boekje ‘Zij is altijd soms’ van auteur Ton Lathouwers

Het is moeilijk het met dit boekje oneens te zijn aangezien er niets in wordt beweerd.

Ik ben daarom blij dat iemand er eens zijn ideeën op loslaat, hoewel ik denk dat als Dick Verstegen er in zijn recensie de betekenis van een universele vrouwelijke barmhartigheidsvisie aan toedicht, hij voor eigen rekening en fantasie bezig is er een beeld mee te verbinden.

Pas op dat het beeld zich niet verstolt in de geest voordat de ijsbloem van de ruit is verdwenen. Waar is het ‘doodt de Boeddha, doodt de leraar’?

Wat ik zie is een leraar die in zijn levensavond de hand nog eens laat glijden langs zijn plankje met favoriete teksten en delen daarvan bundelt in een Groot Vrouwelijk Citatenboek.

Niemand met enige kennis van zaken zal ontkennen dat Kwan Yin in de Oost Aziatische boeddhistische tradities de meest vereerde bodhisattva is. Je mag in de wereldliteratuur lezen wat je wil, maar ik plaats tegenover ieder beeld er zo eentje met een omgekeerde betekenis. De suggestie dat compassie zich in religies de aarde rond vooral vertoont in vrouwelijke gedaante, is echter onbewezen, discutabel en misschien wel onboeddhistisch.

Als dit is wat Ton Lathouwers bedoelde, waarom heeft hij dan geen vrouwelijke opvolger aangesteld?

Wat ik ook zie is modieus gekoketteer met multireligiositeit, nieuwe letterlijkheid door het grijsdraaien van het deuntje van Grote Compassie, gratuit gehuilebalk van een ‘feministisch theologe’ en nul komma nul poging tot verklaring of onderbouwing van het geschrevene.

De geestelijke leiding van Maha Karuna Chan roep ik op om op te houden met lippendienst aan universitair onderzoek dat eerst zijn waarde nog moet bewijzen, naïeve Chinaverering en bezoekprogramma’s aan plaatselijke kloosters daar die export van propaganda van een autoritair regime tot gevolg hebben. Als je echt je compassie wilt tonen met reëel lijden, breek dan eens een ei.

Kwan Yin leeft, zij het mede in de mannelijke vorm van Avalokiteshvara en als helper van Amida Boeddha. Zie het ook door Lathouwers zelf genoemde boek over hem/haar van John Blofield, dat niet zo eenzijdig is.*

Eigenlijk dacht ik dat de multireligieuze applausmachine een staande ovatie zou geven aan Zijne Heiligheid paus Franciscus, in wiens mannelijke figuur Kwan Yin ons gisteren tegemoet is getreden met de publicatie van zijn encycliek over klimaatverandering. Deze laat ten minste zien dat hij een persoonlijk risico durft te nemen.

‘Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer zij met u.’ Dat is pas evenwicht.

Namu Amida Butsu!

Taigu


* John Blofield, Bodhisattva of Compassion. The Mystical Tradition of Kwan Yin (1977).

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s