Ik kan niet hopen goed te doen voor levende wezens

Grote innerlijke twijfel over zijn moraliteit en motieven kenmerkte de geschriften van de Japanse boeddhist Shinran Shonin (1173-1263). Hij geloofde niet dat mensen ertoe in staat zijn zichzelf op eigen kracht te bevrijden

Hoewel ik toevlucht neem tot de weg van het Reine Land,
Is het zwaar om een ware, oprechte geest te hebben.
Dit zelf is vals en onzeker;
Het ontbreekt mij volledig aan een zuivere geest.

Wijs, goed en toegewijd
Toont ieder van ons zich naar buiten toe;
Maar zo groot zijn onze hebzucht, woede, verdorvenheid en bedrog
Dat we in alle opzichten vol zijn van kwaadaardigheid en sluwheid.

Uiterst moeilijk is het aan onze verdorven natuur een einde te maken;
Als een giftige slang of schorpioen is de geest.
Eveneens vergiftigd zijn de goede daden die we doen;
Dit is dan ook een valse, loze praktijk.

Ook al ken ik geen schaamte of zelfverwijt
En heb ik geen geest van waarheid en oprechtheid,
De Naam vult het heelal met goede eigenschappen,
Omdat deze van Amida afkomstig is.

Zelfs aan een weinig liefde of mededogen ontbreekt het mij;
Ik kan niet hopen goed te doen voor levende wezens.
Was het schip van Amida’s gelofte er niet,
Hoe zou ik de oceaan van lijden anders kunnen oversteken?

Met een kwade en sluwe geest, als slangen en schorpioenen,
Zijn we niet in staat door zelfkracht goed te doen.
Tenzij we ons toevertrouwen aan de goede leiding van Amida,
Zullen we eindigen zonder schaamte of zelfverwijt te kennen.


Uit The Essential Shinran. A Buddhist Path of True Entrusting, edited by Alfred Bloom (2007), fragment 15

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s